Χθες το βράδυ, βίωσα καθαρή μαγεία στο Le Toiny στη Σεν Μπαρτ κατά τη διάρκεια της διάσημης Πέμπτης Βραδιάς στο Beach Club — ένα κρυφό κόσμημα που πραγματικά ξέρει πώς να οργανώσει ένα αξέχαστο πάρτι. Από τη στιγμή που έφτασα, η περιπέτεια ξεκίνησε με μια βόλτα με τζιπ τύπου σαφάρι από την είσοδο του ξενοδοχείου μέχρι την παραλία. Φτάνοντας στην κράτησή μας για δείπνο, η ατμόσφαιρα ήταν εξαιρετική. Με τα πόδια μας στην άμμο, περιτριγυρισμένοι από κομψό ντεκόρ και απαλό φωτισμό, ένιωθα σαν να μπήκα σε ένα όνειρο. Η εξυπηρέτηση ήταν άψογη, με προσεκτικό και ευγενικό προσωπικό που φρόντιζε κάθε επισκέπτης να νιώθει ξεχωριστός — και περιττό να πω, το φαγητό ήταν θεϊκό!
Η ψυχαγωγία ήταν σε άλλο επίπεδο — ένας ζωντανός σαξοφωνίστας έπαιζε δίπλα σε DJ, δημιουργώντας την τέλεια ατμόσφαιρα, συνδυάζοντας ρυθμό και ψυχή κάτω από τα αστέρια. Οι φωτιστές με φλόγες έφεραν μαγευτικές παραστάσεις, ενώ η παραλία μετατράπηκε σε πίστα χορού που βούιζε από ενέργεια και χαρά. Έκπληκτα αξεσουάρ μοιράστηκαν στους επισκέπτες, προσθέτοντας ένα παιχνιδιάρικο, εμβληματικό στοιχείο που μόνο όσοι είχαν την τύχη να παραβρεθούν θα κατανοήσουν πραγματικά. Όλη η βραδιά ακτινοβολούσε μια ζεστή, φιλόξενη ατμόσφαιρα που ήταν ταυτόχρονα οικεία και ηλεκτρική.
Το Le Toiny δεν είναι απλώς ένας χώρος — είναι ένα μυστικό κομμάτι του παραδείσου, και χωρίς αμφιβολία ένα από τα πιο μαγικά μέρη σε όλη τη Σεν Μπαρτ. Ανυπομονώ να επιστρέψω με την οικογένεια και τους φίλους μου. Ευχαριστώ που μας φιλοξενήσατε!
Αυτή είναι μια κριτική για το εστιατόριο Le Toiny όπου σερβίρουν δείπνο.
Το ξενοδοχείο έχει αλλάξει τη μορφή του και τώρα προσφέρει ένα μενού τάπας που είναι πολύ βελτιωμένο σε σχέση με την προηγούμενη μορφή. Ωστόσο, το φαγητό ήταν ασυνεπές. Ορισμένες από τις προσφορές ήταν εξαιρετικές αλλά οι περισσότερες ήταν είτε υπερβολικά καρυκευμένες (τα μανιτάρια ήταν πολύ αλμυρά) είτε υποκαρυκευμένες (το μπριζόλα ήταν άγευστη), ή απλώς βαρετές και χωρίς έμπνευση (το κρούδο). Δυστυχώς, η εξυπηρέτηση ήταν αρκετά ασταθής (το προσωπικό φαίνεται νέο και χωρίς εκπαίδευση). Ποτέ δεν μας προσφέρθηκε ψωμί> αγοράσαμε ένα μπουκάλι κρασί, και κανείς δεν προσφέρθηκε να το σερβίρει. Επίσης, τα πιάτα παρέμειναν στο τραπέζι μετά που τελειώσαμε για πολύ καιρό. Το παράξενο μέρος της βραδιάς ήταν ότι ο διευθυντής φαγητού και ποτού κυριολεκτικά στεκόταν δίπλα στο τραπέζι μας για 25 λεπτά μιλώντας πολύ δυνατά για τον άρρωστο σκύλο του και άλλα προσωπικά ζητήματα, και δεν έκανε τίποτα για να παρατηρήσει το τραπέζι μας, και επίσης ποτέ δεν ρώτησε αν απολαύσαμε το φαγητό ή αν χρειαζόμασταν κάτι. Ένα από τα θετικά στοιχεία της βραδιάς ήταν το σουφλέ μπανάνας/σοκολάτας που ήταν καλά φτιαγμένο. Τέλος, γιατί το εστιατόριο χρειάζεται να παίζει επιθετική ηλεκτρονική μουσική κατά τη διάρκεια του δείπνου σε μια ατμόσφαιρα που αλλιώς θα ήταν κομψή και εκλεπτυσμένη;