Porto Badisco: Κοντινότερες παραλίες - 52 σε ακτίνα 25 km

Κρυστάλλινα καθαρά νερά με απίστευτα λεπτή λευκή άμμο. Φτάσαμε γύρω στην ώρα του μεσημεριανού και καταφέραμε να βρούμε χώρο στην ελεύθερη παραλία. Φέρτε σάντουιτς και νερό για να αποφύγετε τη συνεχή ουρά στο μόνο μικρό μπαρ. Πολλές θέσεις στάθμευσης με δωρεάν λεωφορείο κοντά στην παραλία, παρκάρετε στο "Da Marco" €5,00 για όλη την ημέρα 10 λεπτά με τα πόδια από την παραλία. Φέρτε χρόνο και ηρεμία, για να χαλαρώσετε, μια από τις πιο όμορφες παραλίες στην Πούλια στην αδριατική ακτή.

I went in September 2023 and there is three car parks. There is a FREE one that is the closest to the beach. The first car park you see has car park attendants demanding you to stop for parking and cost 5 euros. Ignore them and turn left into the road directing you to the beach. The second car park has a charge for 3 euros. Also ignore as you can continue along the paved road. The third and last car park is FREE and fits about 50 cars and is untimed. Check out that car park first and if no spots then turn back to the other car parks. Note the walk if you stop at the first car park is at least 20 minutes until the beach which is crazy. So get to the free and closest car park The beach has soft sand, and water is nice. Nice for a day lying down to relax

Βρήκαμε την καλύτερη παραλία κατά τη διάρκεια της εβδομάδας μας στο Οτράντο! Παρά τα πολλά Λίντος, ανακαλύψαμε μια φανταστική ελεύθερη παραλία που βρίσκεται στο στόμα της λίμνης. Ήταν μια γαλήνια και υπέροχη ημέρα καθώς υπήρχαν μόνο λίγοι άνθρωποι γύρω. Σταθμεύσαμε στο παρκινγκ των Τούρκων για €3,50 για ολόκληρη την ημέρα και ήταν μια απλή βόλτα για να φτάσουμε στην παραλία.

Ωραία παραλία, φαντάζομαι ότι είναι πολύ πολυσύχναστη στην κορύφωση του καλοκαιριού καθώς υπάρχουν πολλές ομπρέλες στην άμμο. Αν δεν ενοικιάζετε μία, νομίζω ότι πρέπει να καθίσετε ανάμεσα στις ξαπλώστρες κάθε εταιρείας. Υπάρχουν ναυαγοσώστες αλλά το νερό είναι ρηχό και ζεστό στα μέσα Ιουνίου. Μπορείτε να παρκάρετε δωρεάν στο δάσος από πίσω, οπότε γενικά είναι ένα όμορφο μέρος για να έρθετε, ιδιαίτερα καθώς οι περισσότερες άλλες παραλίες είναι βραχώδεις, αυτή η παραλία έχει πραγματική άμμο, σπανιότητα στην Ιταλία.

Θαυμάσιο μέρος!!!

Η παραλία είναι απόλυτα όμορφη και έχει μια φυσική, ανέγγιχτη αίσθηση που σας θυμίζει την ακατέργαστη μεσογειακή ακτογραμμή με τις αμμοθίνες και τα ανεμόλιβα βράχια. Επιπλέον, είναι υπέροχο που η παραλία είναι ανοιχτή για το κοινό δωρεάν.

Η παραλία προσφέρει μια τραχιά ακτογραμμή, διακεκομμένη με πολυάριθμες σπηλιές και κρυμμένους όρμους που προσφέρουν ένα γαλήνιο περιβάλλον για κολύμβηση και καταδύσεις. Ωστόσο, η γοητεία αυτής της γραφικής θέσης τείνει να ξεθωριάζει προς τα τέλη Ιουνίου, καθώς πλημμυρίζει με τους τουρίστες που επιδιώκουν να απολαύσουν τον ήλιο και τη θάλασσα.

Vrh

TOP

Καταπληκτική τοπική πισίνα. Σκαλιά που οδηγούν σε μια σχεδόν μηδενική είσοδο σε μια περιοχή κολύμβησης με μαλακή άμμο, η οποία οδηγεί απαλά σε μια μικρή κόλπο. Καταπληκτικά στο ηλιοβασίλεμα.

Αγοράσαμε εισιτήριο συνδυασμού για το σπήλαιο και το κάστρο καθώς ήταν μόλις 2 € επιπλέον. Είχαμε την τύχη να έχουμε τη Μαρία ως οδηγό μας. Μιλούσε εξαιρετικά Αγγλικά και ήταν πολύ ενημερωτική και φιλική. Απάντησε και στις ερωτήσεις μας. Η διάρκεια ήταν περίπου 30 λεπτά, που ήταν ιδανικό. Εντυπωσιακές θέες στα σκαλοπάτια προς το σπήλαιο.

Είναι μια αξιόλογη επίσκεψη με έναν οδηγό που περιμένει στην είσοδο του σπηλαίου για να παρέχει λεπτομερή ιστορία αυτού του σπηλαίου. Απλά τα σημεία μέσα στο σπήλαιο είναι στενότερα και χαμηλά. Πρέπει να προσέχετε και να μην αγγίζετε :)

Υπέροχη τοποθεσία Καλύτερα με βάρκα :)

Μαγευτική τοποθεσία με τη φύση και μοναδικά χρώματα όπου η καρδιά γεμίζει με μεγαλείο και απεραντοσύνη. Λίγο ενοχλητική η πρόσβαση, αλλά αξίζει για μένα.

Vrh

Εντυπωσιακός τόπος αν περάσετε και πρέπει να τον επισκεφτείτε. Το προτείνω

Η αμμώδης ακτή ήταν μια αληθινή απόλαυση, με κρυστάλλινα νερά και ένα ζεστό, φιλόξενο αεράκι. Τα κύματα βυθίστηκαν απαλά στην ακτή, δημιουργώντας μια καταπραϋντική μελωδία που με έσπασε σε κατάσταση καθαρής χαλάρωσης. Ο ήλιος λάμπει φωτεινό, ρίχνοντας μια χρυσή λάμψη πάνω από τα πάντα στο βλέμμα, και ο αλμυρός θαλάσσιος αέρας ήταν αναζωογονητικός. Δεν μπορούσα να αντισταθώ σε μια αναζωογονητική βουτιά στον ωκεανό και μου ανταμείφθηκε με μια αναζωογονητική έκρηξη δροσιάς. Η παραλία ήταν ένα πραγματικό καταφύγιο, ένα μέρος όπου θα μπορούσα να ξεφύγω από τις πιέσεις της καθημερινής ζωής και απλά να μπερδευτεί στην ομορφιά της φύσης.

Τρίκασε Πόρτο: Ένα ηλιοκαμένο κομμάτι ιταλικής μαγείας (Με Sneakers στη Θάλασσα) Το Τρίκασε Πόρτο δεν είναι απλώς μια παραλιακή τοποθεσία, είναι μια κατάσταση του νου. Ξεχωρισμένο από την τουριστική τρέλα, είναι ένα από εκείνα τα σπάνια μέρη που εξακολουθούν να αισθάνονται αυθεντικά ιταλικά. Είναι ήσυχο, εξαιρετικά όμορφο και συχνά τόσο άδειο που μπορεί να αρχίσετε να αναρωτιέστε αν έχετε πέσει σε μια φωτογραφία που ξέχασε να προσθέσει ανθρώπους. Οι έφηβοι προσφέρουν ψυχαγωγία υψηλών στοιχημάτων, πετώντας τους εαυτούς τους από επικίνδυνα ψηλά βράχια με ολυμπιακή φιλοδοξία, πιθανώς για να εντυπωσιάσουν μια παρέα κοριτσιών που προσποιούνται ότι δεν παρακολουθούν. Υπάρχει μια αίσθηση ήσυχο δράματος στον αέρα, σαν μια καλοκαιρινή ταινία ενηλικίωσης όπου κανείς δεν μιλά, αλλά όλοι φοράνε sneakers στη θάλασσα. Ναι, αληθινά sneakers. Όχι αθλητικά παπούτσια για το νερό. Όχι σαγιονάρες. Κανονικά Nikes, Adidas, ή ότι άλλο ήταν κοντά στην πόρτα. Γιατί; Κανείς δεν ξέρει. Φαίνεται να είναι μια τάση. Πιθανώς παράδοση. Πιθανώςrebellion. Πιθανώς απλώς ο ταχύτερος τρόπος να καταστρέψετε τα παπούτσια σας και να επιβάλλετε κυριαρχία στην ακτή. Και μετά υπάρχουν οι ηλικιωμένοι, οι αληθινοί γευσιγνώστες του Τρίκασε Πόρτο. Είναι στρατηγικά διάσπαρτοι στους βράχους, κάθε ένας καθισμένος σε χαμηλές καρέκλες κάτω από ομπρέλες. Μερικοί από αυτούς δεν έχουν κινηθεί από τον Ιούνιο. Το μαύρισμά τους είναι τόσο βαθύ που μπορεί να τους προσδιορίσουν νομικά ως μέρος του τοπίου. Πίνουν καφέ από θερμός, τσιμπολογούν μυστικά σνακ τυλιγμένα σε αλουμινόχαρτο, και εκπέμπουν τη φρόνιμη γαλήνη ανθρώπων που κατάλαβαν την απόσυρση σωστά. Δεν υπάρχει πίεση εδώ. Καμία δυνατή μουσική, καμία παραλιακή μπαρ που σας φωνάζει να παραγγείλετε ένα spritz. Μόνο ήλιο, θάλασσα, και τον αργό ρυθμό ενός απογεύματος που δεν νοιάζεται τι ώρα είναι. Μπορείτε να κολυμπήσετε, να κάνετε ηλιοθεραπεία, να κοιτάξετε τον ορίζοντα, ή να μην κάνετε απολύτως τίποτα. Ελάτε για τη θέα. Μείνετε για τους κολυμβητές που φορούν sneakers, τον αιώνιο ύπνο των ηλικιωμένων στην παραλία, και την α overwhelming αίσθηση ότι αυτό μπορεί απλώς να είναι η καλύτερη τυχαία παράκαμψη ολόκληρου του ταξιδιού σας.

Για 16 χρόνια απόλαυσα τη θάλασσα της Μαρίνα ντι Αντράνο (τοπ. Λα Μπότε) και δεν μπορώ παρά να ανταποδώσω την ομορφιά της θάλασσας και τις φιλίες που έκανα στον τόπο που κάποτε λεγόταν "Λίντο Φερόντσο". Ο θαλάσσιος κόλπος επιτρέπει πάντα το κολύμπι (το καλοκαίρι) ακόμα και όταν η θάλασσα είναι πολύ ταραγμένη σε άλλες κοντινές τοποθεσίες. Για να μπεις στη θάλασσα, των χρωμάτων και του βυθού της που σε αφήνουν άφωνο από θαυμασμό, χρειάζεται απλώς να έχεις παπούτσια για βράχους και να διασχίσεις μια μικρή πισίνα που έχει σκαφτεί στην πέτρα, όπου το νερό φτάνει μέχρι το γόνατο ή λίγο πιο πάνω (για τους ενήλικες) και όπου μπορούν να κάνουν μπάνιο τα παιδιά. Στη συνέχεια, οι βράχοι κλίνουν απαλά αφήνοντας τη δυνατότητα κολύμπι σε βαθιά νερά. Είναι σαν να κάνεις μπάνιο από το σκάφος κάθε μέρα! Υπάρχει επίσης μια πηγή με όμορφο φρέσκο νερό για να ανανεώνεσαι και να ξεπλένεις το θαλασσινό αλάτι! Υπάρχει ένα μπαρ και ένα λίντο εξοπλισμένο για άτομα με αναπηρία που διαχειρίζεται οι "δίδυμοι" (Κολύμπα ελεύθερα) που συνοδεύουν αυτούς που χρειάζονται να κολυμπήσουν με πραγματική φροντίδα. Στην ουσία, θα πρέπει να περιμένω άλλες 330 μέρες για να σε ξαναδώ και να σε απολαύσω "αγαπημένη θάλασσα της Μπότε"! Σε παρακαλώ, μη το πεις σε κανέναν πολύ: θέλω να το απολαύσω μόνος μου! 😉

Vrh