We wachtten op een winderige dag om niet te veel te lijden onder de hitte van de wandeling. De route was erg aangenaam. Groot nadeel, er lag overal rommel achtergelaten door de locals. Het strand is ook mooi, maar het de zee betreden is behoorlijk moeilijk, de ondiepe en rotsachtige bodem staat geen goede zwembeurten toe en de sterke wind veroorzaakte gevaarlijke stromingen tussen het strand en het eiland. We bleven minder dan een uur. Jammer...
Afgelegen strand met wilde schoonheid op de zuidwestelijke punt van Elafonisos, het enige kiezelstrand van het eiland. Volledig anders in landschap en gevoel dan de rest van het eiland, het is gemakkelijk bereikbaar per boot - voor de dapperdere mensen is er toegang via de slangenwegen, hetzij vanuit Panagitsa, of vanaf de klif aan de andere kant (boven de kleine kerk). Als je van land komt, zorg dan dat je dichte schoenen, een hoed en zonnebrandcrème draagt, want het is een behoorlijke wandeling (ongeveer 35'). Op het strand - dat erg klein is en zonder veel natuurlijke schaduw - staat de kerk van Agios Patapios, een kleine geïmproviseerde zonneschuilplaats, evenals een erg schattige bank met een parasol. Als je van plan bent het urenlang te bezoeken, zorg dan dat je een parasol en drinkwater meeneemt. Tegenover het strand ligt een eilandje, gemakkelijk bereikbaar door te zwemmen, maar wees voorzichtig met de gladde en scherpe stenen als je dat probeert. Zeker de moeite waard om te bezoeken, aangezien deze plek de beste zonsondergang op het eiland biedt. Aan de negatieve kant, de relatief moeilijke toegang, maar vooral de vuilnisbelt die we bij onze aankomst tegenkwamen. Er is geen prullenbak maar vooral is er geen bewustzijn - een schaamte dat zo'n paradijs vol met afval ligt. Een warm verzoek als je het bezoekt, neem je afval mee als je vertrekt en alles wat je verder kunt dragen 🙏🙏