Ik schrijf als de tweede persoon, dankzij de eerste mening die ik durfde, dankzij die wist ik hoe ik daar moest komen en dat ik het moest beheren, want de plek is echt onmogelijk te vinden, je kunt het zelfs niet zien vanaf het strand van Mongiove. DIT is een plek die uit een SPROOKJE lijkt te komen, het is de kers op de taart, tussen de rotsen, stranden tot 10 meter lang, toegang alleen per water, vlak naast de rotswand, in een ogenblik nog een, nog een, nog een, en er zijn zulke afgesloten stranden tot ongeveer 0,5-1 km, totdat ik eindelijk een regulier strand bij het dorp bereikte, maar deze verlaten stranden lijken uit een film, en deze spleten in de rotsen, ik droeg een rugzak op mijn hoofd om mijn kleren en apparatuur niet nat te maken, helaas werd het een beetje nat... 🤣😂 De vorige persoon schreef dat het het beste was om vanaf de linkerkant van de Monte Giove berg te gaan, dat wil zeggen vanaf de kant van het strand van het dorp Mongiove, en aangezien ik aan het wandelen was vanuit Olivieri en vanaf het pad van de Basiliek in Tindari, ging ik omlaag naar het veldpad dat naar beneden ging SS113 weg, ik ging onder de snelweg door, daarna ging het pad onder de spoorrails en letterlijk na 5 meter was ik op een iets breder wild strand, Aan de linkerkant zag ik een klein strand gescheiden door rotsen met een mooi raam uitgehakt door de natuur. Van de eerste mening wist ik dat het mogelijk was om door de rotsen te gaan, dus probeerde ik het, het was mogelijk, een beetje door het water ook. Er waren jonge Italianen op, na een tijdje toen ik daar aankwam begonnen ze zich te verzamelen en niet vanuit de richting waar ik vandaan kwam, maar in de tegenovergestelde richting, ze begonnen door het water dichtbij de rotsen te gaan. Ik begon hen te roepen, de jongen kwam terug en vertelde me dat het mogelijk was om door het water over te steken, heel dicht bij de rotsen en zoals ik al eerder vermeldde zou het ongeveer 1 km naar het dorp aan deze kant zijn (en ik zou 7 km moeten lopen om terug te komen naar de weg en bij Mongiove te komen), hij stelde me gerust dat het echt mogelijk is, dat het niet erg moeilijk is, één plek is een beetje dieper (ik ben 155 cm lang) maar er is een doorgang in de rotsen, een hoge spleet, en op deze manier passeerde ik kleinere of iets bredere en bereikte ik de plek waar deze twee denkers in het water zichtbaar zijn, deze is de Michelin Man voor mij 🤣😂 Ik voeg het gedeelte van mijn route toe waar ik hierboven over schreef, in volgorde van nummers, ik weet dat het niet veel zal helpen omdat de foto's geen interactieve kaart zijn, ik zag het gedeelte toen ik de SS113 weg verliet op Google Maps maar op een satellietweergave, maar met een sterke zoom op de standaardversie bleek het ook zichtbaar te zijn. Misschien moet ik het niet zo prijzen, want de menigten zullen geïnteresseerd zijn en de wildheid zal eindigen 😁
Zix
Beginnende strandganger
Ah, het strand. Een plek waar het zand de zee ontmoet en de zon op je huid slaat als een vurige hamer. Het is een plek van schoonheid, van rust, van ... oh, wie ben ik om te liegen? Het is gewoon een hoop zand en water.
Maar hey, als je daarvan houdt, is dit strand best leuk. Het zand is zacht en wit, en het water is helder en uitnodigend. Er zijn genoeg plekken om te liggen en wat zonnestralen op te doen, of een duik te nemen en af te koelen.
En laten we de mensen kijken niet vergeten. Er is niets zoals het kijken naar al die verbrande toeristen die struikelen in hun slippers en buideltassen. Het is als een parade van slechte modekoersen.
Al met al, als je op zoek bent naar een plek om wat zon, zand en twijfelachtige modekoersen te krijgen, is dit strand zeker een bezoek waard. Vergeet alleen de zonnebrandcrème niet.