De afdaling was voorbij de mogelijkheden van mijn man en mij. Stopte dat ons? Nee. Had het dat moeten doen? Ja. Dit is een pad voor jonge mensen. Was het het waard? Absoluut. We kwamen aan bij zonsondergang, en ik huilde. Ik heb nog nooit gehuild bij zonsondergang van zuivere schoonheid, maar deze plek; je had me kunnen vertellen dat wij de enige mensen op aarde waren, en ik had je geloofd en gewild dat het waar was. We gingen niet naar het verste landbrugpunt of naar het water vanwege de binnenkomende koningtij. Aan het einde, na de wandeling terug omhoog en het nemen van de tijd om elke stap te plannen, ben ik trots op ons. Wees alsjeblieft voorzichtig. Je denkt dat het veilig is, maar de afdalingen zijn lang, rotsachtig en genadeloos.
Dit is een klein strand dat populair is geworden door Instagram. In mijn ogen is het een beetje overhyped, het is niet eens officieel aangewezen als openbaar strand, het parkeergebied is een onverhard grindterrein direct aan de kant van de snelweg, en een beetje twijfelachtig. Geen diensten of voorzieningen, zelfs geen prullenbakken. Er zijn meerdere manieren om naar het strand te komen, die een steile klim vereisen langs gebruikspaden, waarvan er één een omslachtige route door het struikgewas en de bomen lijkt te nemen, heel smal met steile afgronden. Niet geschikt voor mensen met fysieke beperkingen.
Eenmaal aangekomen op het strand, is het behoorlijk klein en hoewel het eerste uitzicht indrukwekkend is, is de rest van het strand gewoon oké. Ik zou hier niet naar beneden gaan tijdens hoogwater of bij ruige zeeën. Het was een leuke plek om te bekijken, de rotsen die uit het water steken met bomen bovenop waren best cool, maar de keren dat we gingen, was het relatief druk voor een "geheim" strand en niet veel ruimte om een rustige plek te vinden. Als je voor een stranddag gaat, zou ik deze overslaan. Als je gewoon elke coole locatie langs de Samuel Boardman Corridor wilt bekijken, is het een waardevolle snelle stop. Ik zou hier echter niet de hele dag willen hangen.