Een wilde plek, een schone en mooie zee. Er zijn enkele toeristische diensten, maar dat is een geweldige zaak voor degenen die de wilde schoonheid van Cai Chien willen ervaren.
Het eiland ligt vrij dichtbij de kust, de omtrek van het eiland wordt op Google Maps weergegeven als een kruis of een middeleeuws Europees zwaard.
Zoals alle bewoonde eilanden in Bai Tu Long Bay, heeft het eiland lage bergketens die langs het eiland lopen, zonder stromen.
Omdat ik het hele eiland nog niet heb bezocht, durf ik de vegetatie hier niet te beoordelen. Er zijn behoorlijk wat simbomen. Een motel heeft een zeer zoete en vruchtbare lycheeboom.
De specialiteit in Cai Chien, naast zeevruchten zoals in andere regio's, is baardkip. Baardkip weegt tussen de 2-3 kg en is eetbaar. Het kippenvlees is geurend en zoet. Men zegt dat de "resident" kudde van deze kip op het eiland ongeveer 3.000 bedraagt en in een conserveringsplan zit.
De kustlijn buiten het eiland is voornamelijk zandstrand. Deze stranden zijn niet echt geschikt om te zwemmen voor alle klassen. Het strand is vrij steil, de bodem van het strand heeft vaak rotsen met scherpe barnakels die eraan kleven, wat vrij gevaarlijk is voor zwemmers. Sommige stranden verdwijnen wanneer het tij zakt, waardoor afwisselende zandstranden en rotsachtige riffen verschijnen. Op dat moment zijn de stranden niet bruikbaar.
Ik heb het over de stranden vanaf Tung Duong homestay naar boven. Het strand van Phuong Hoang motel is goed om te zwemmen omdat het minder steil is en minder rotsen heeft. Ik ben niet zeker over de stranden vanaf dit strand naar beneden omdat ik daar nog niet ben geweest.
Als we de stranden van de eilanden in Bai Tu Long Bay vergelijken, is het strand in Cai Chien niet het meest geschikt.
Over de mensen van Cai Chien - ze zijn gemakkelijk benaderbaar, de vrouwen hier kunnen als best mooi worden beschouwd.
Hoe dan ook, Cai Chien is nog steeds een toeristische bestemming.