Lorenzo Rossi
Nieznający się na plażowaniu
Cala Rocchi di San Nicola to mała zatoczka położona między klifami paleozoiku. Ma piaszczystą plażę z kilkoma głazami, które na nią spadły. Obszar ma starożytny, surowy i dziki wygląd, z przeważnie ciemnymi skałami metamorficznymi datującymi się od ery syluru do karbonu. Aby tam dotrzeć, należy podążać drogą gruntową z Borgo dell'Argentiera w kierunku Punta Argentiera, a następnie wziąć ścieżkę, która biegnie grzbietem w kierunku wschodnio-południowo-wschodnim w stronę Punta Lu Caparoni. Roślinność jest gęsta i charakteryzuje się garigą i makiami z różnymi roślinami, takimi jak jałowiec fenicki, dziki oliwnik, mastyks, wrzos, rozmaryn, cistus, filirea, arbutus i dąb ostrolistny. Klify zwisające nad morzem zapewniają spektakularny widok wzdłuż drogi. Alternatywnie, można wziąć odwrotną trasę z Lu Caparoni.
Cala Rocchi di San Nicola, położona na południowy wschód od Punta Argentiera i na północny zachód od Punta Lu Caparoni, to mała zatoka morska, usytuowana pomiędzy paleozoicznymi klifami, gdzie utworzył się piaszczysty stok z kilkoma głazami spadającymi na tę samą plażę. Obszar nadmorski, o surowym i dzikim wyglądzie, charakteryzuje się bardzo starymi, przeważnie ciemnymi skałami metamorficznymi: są to ciemne łupki węglowe, metasiltstony, czarne kwarcyty, których wiek wynosi od syluru do karbonu (około 400 do 300 milionów lat temu). Można tam dotrzeć z Borgo dell'Argentiera, podążając drogą szutrową, która prowadzi w górę w kierunku Punta Argentiera z południowego końca miasteczka, przez Via "Miniera Vecchia". Po dotarciu do krawędzi klifu należy wziąć ścieżkę, która, podążając grzbietem (równolegle do wybrzeża), kieruje się w kierunku południowo-wschodnim, w stronę Punta Lu Caparoni, w połowie trasy trzeba zjechać ścieżką dla kozłów, która prowadzi w kierunku południowym, podążając za innym grzbietem, który opada ku morzu. Po drodze zachwyca widok klifów nad morzem. Alternatywnie można pokonać trasę odwrotną z Lu Caparoni. Roślinność charakteryzuje się obecnością gęstych gwarów lub bardziej zaawansowanych zarośli z jałowcem fenickim, dziką oliwką, mastyksą, eriką, rozmarynem, różą skalną i flirom oraz w mniej osłoniętych obszarach: drzewem truskawkowym i dębem korkowym.