Rashid Al-Farouk
Αρχάριος παραθεριστής
Η παραλία είναι σαν ένας παράδεισος, όπου τα πάντα είναι τέλεια και αισθάνεσαι σαν το σπίτι σου. Απολαμβάνουμε πάντα που έρχομαστε εδώ. Επιπλέον, το ψαροντούφεκο είναι εκπληκτικό, το κέντρο καταδύσεων είναι εξαιρετικό, και το προσωπικό είναι απίστευτα φιλικό. Είμαστε απόλυτα ερωτευμένοι με το Tui Magic Life Kalawy.
Γράφω αυτήν την κριτική την πρώτη μέρα της διαμονής μου - και ήδη ξέρω ότι αυτή είναι μια εμπειρία που δεν θα ξεχάσω. Δυστυχώς, όχι με καλό τρόπο.
Πριν κλείσω αυτό το ταξίδι, ήμουν πολύ σαφής σχετικά με ένα πράγμα: η ποιότητα του φαγητού είναι σημαντική για μένα. Έχοντας επισκεφθεί την Ελλάδα αρκετές φορές, έψαχνα για κάτι καλύτερο. Κάτι αξιόπιστο. Ακόμη και ανάρτησα σε μια ομάδα στο Facebook και διευκρίνισα ότι ναι, μπορεί να είμαι λίγο απαιτητικός. Παρά ταύτα, πολλοί άνθρωποι συνιστούσαν με σφοδρότητα το Ξενοδοχείο Καλαουί - όχι μόνο για το φαγητό, αλλά γενικά.
Γι' αυτό δυσκολεύομαι να καταλάβω πώς το κρέας που σερβίρεται εδώ μπορεί να είναι τόσο σκληρό που ούτε ένα 8χρονο παιδί δεν μπορεί να το κόψει - και ούτε και ένας ενήλικας. Δεν θα σερβίριζα κάτι με αυτήν την υφή στον χειρότερο εχθρό μου, πόσο μάλλον να το περιμένω από ένα από τα πιο συνιστώμενα ξενοδοχεία σε αυτήν την περιοχή. Μου είπαν ότι αυτό το μέρος είναι πολλούς δρόμους μπροστά από όσα είχα βιώσει στην Ελλάδα. Είχαν δίκιο - εκτός του ότι το φαγητό εκεί, όσο κακό κι αν ήταν, δεν ήταν τόσο κακό.
Όσον αφορά την παρουσίαση; Σίγουρα, φαίνεται αξιοπρεπές - ίσως 8 στα 10 στην επιφάνεια. Αλλά εκεί σταματά. Δεν υπάρχει ούτε ένα πιάτο που να αξίζει να περιμένει κανείς. Τίποτε αξέχαστο. Απλά οι ίδιες γεύσεις ανακυκλωμένες σε δέκα διαφορετικές εκδοχές.
Ειλικρινά, αρχίζω να αναρωτιέμαι - είμαι ο μόνος που είναι τόσο απογοητευμένος ή όλοι οι άλλοι απλώς μένουν σιωπηλοί;
Ζω σε ένα σπίτι αξίας πάνω από ένα εκατομμύριο δολάρια. Έχω πισίνα, χώρο, άνεση. Μπορούσα να δημιουργήσω την ίδια "διακοπές" εμπειρία στην αυλή μου για διακόσια δολάρια. Και εδώ, πλήρωσα 1.600 δολάρια για αυτό; Μετανιώνω βαθύτατα που έδωσα τόσα πολλά. Αν ήξερα τι να περιμένω, δεν θα δίσταζα να πληρώσω 3.000 δολάρια παραπάνω για να πάω στην Καραϊβική.
Και οι μύγες; Ένα εντελώς ξεχωριστό ζήτημα. Φανταστείτε να ξαπλώνετε σε μια ξαπλώστρα και να χτυπάτε τον εαυτό σας κάθε πέντε δευτερόλεπτα γιατί σας ενοχλούν συνεχώς. Και πάλι - καμία ορατή προσπάθεια να λυθεί το πρόβλημα. Καμία παγίδα για μύγες, τίποτα.
Τώρα για το πιο απογοητευτικό μέρος: το Wi-Fi. Μου είπαν ότι ο κωδικός πρόσβασης για το δίκτυο στο δωμάτιο ήταν xxxxx123. Δεν δούλευε - ούτε σε μία συσκευή, ούτε σε δύο. Κάλεσα τη ρεσεψιόν. Συνέχισαν να επαναλαμβάνουν “Παρακαλώ δοκιμάστε ξανά.” Δεν κατανόησαν το γεγονός ότι απλά δεν λειτουργεί. Κάλεσα ξανά. Το ίδιο πράγμα. Έτσι τους είπα ξεκάθαρα - δεν ήρθα εδώ για να ασχοληθώ με τεχνικά προβλήματα. Ήρθα εδώ για να χαλαρώσω. Τους είπα να το διορθώσουν αμέσως και ότι αυτή ήταν η τελευταία φορά που ρωτούσα ευγενικά. Δεν απάντησαν.
Έτσι, να το: η ειλικρινής, αντικειμενική μου κριτική.
Και για να είμαι δίκαιος - αν, με κάποιο θαύμα, το Wi-Fi αρχίσει να λειτουργεί σωστά, θα το αναθεωρήσω χαρούμενα. Αλλά αν όχι, θα γράφω περισσότερες κριτικές όπως αυτή.
Ευχαριστώ για την κατανόηση.