Ήμουν σε διακοπές με τα παιδιά στα τέλη του Οκτωβρίου, αρχές Νοεμβρίου. Όταν πλησιάσαμε το κτίριο μας, σοκαρίστηκα. Ένα τρομακτικό, ξεθωριασμένο κτίριο από σκυρόδεμα που μύριζε άρωμα Alya της δεκαετίας του '70 + η μυρωδιά ενός νοσοκομείου είναι η πρώτη εντύπωση μόλις μπεις.
Αποδείχθηκε ότι η στάθμευση στον χώρο είναι επι paid 300 ρούβλια την ημέρα 😅 και δεν έχεις άλλες επιλογές, παρά μόνο τον δρόμο και το πάρκο Μισχόρ, όπου πάντα υπάρχουν πολλά αυτοκίνητα.
Μπορώ να σημειώσω ότι το προσωπικό είναι φιλικό, αλλά οι κανόνες που εφευρέθηκαν στον χώρο του σανατορίου έχουν ήδη ξεπεράσει την χρησιμότητά τους... Να ένα παράδειγμα. Πηγαίνουμε μόνο στην καντίνα με κόκκινες κάρτες, αν ξεχάσεις την κάρτα σου, πρέπει να γυρίσεις πίσω και πίστεψε με, ο δρόμος εκεί είναι αρκετός, ειδικά αφού είχα μαζί μου μικρά παιδιά.
!!! Πράσινες κάρτες για την ΠΙΣΙΝΑ!! χωριστά για κάθε άτομο, ΑΛΛΑ ΓΙΑ ΝΑ ΜΠΕΙΣ ΣΤΗΝ ΠΙΣΙΝΑ πρέπει να πας στη νοσοκόμα που ζητάει να δείξεις τα πόδια σου και, χωρίς καν να κάνεις εξέταση, εκδίδει μια απόδειξη που συνδέεται με μια πράσινη κάρτα και τότε μπορείς να πας στην πισίνα. Η πισίνα είναι στην πραγματικότητα μια ενδιαφέρουσα ιστορία, όπου το πάτωμα είναι τρομακτικό, οι παλιοί ντους, την τελευταία φορά που είδα κάτι τέτοιο ήταν στο στρατόπεδο 🤣 τα παιδιά έπεσαν αρκετές φορές, γιατί το πάτωμα είναι σαν να είναι σε παγοδρόμιο, δεν υπάρχουν λάστιχα.
Το βράδυ όταν θέλεις να κάνεις ντους, μη κάνεις καν όνειρα ότι θα υπάρχει ζεστό νερό, αλλά το πρωί και κατά τη διάρκεια της ημέρας υπήρχε, δόξα τω Θεώ 😅
Μας άρεσε το φαγητό, η παραλία και οι θέες από το μπαλκόνι ήταν όμορφες, σινεμά και γάτες (ελπίζω να επιτρέπεται να ζεσταίνονται σε κρύο καιρό), πάρκο κοντά, παιδικό δωμάτιο, παιδική χαρά.
Υπήρξαν διάφορα συναισθήματα σε αυτό το μέρος, αλλά δεν θέλω να επιστρέψω εκεί πια.
Ο πληθυσμός των ανθρώπων είναι πολύ ποικιλόμορφος, τότε μια γιαγιά θα βγει φωνάζοντας γιατί είναι θόρυβος στην παιδική χαρά, μια άλλη γιαγιά θα φωνάξει γιατί, στο καλό, γελάνε και διασκεδάζουν τα παιδιά σου νωρίς το πρωί... Τέτοια απόλαυση στις διακοπές για 7000 τη μέρα
Μου άρεσαν όλα) Πολύ φιλικό και φιλόξενο προσωπικό. Μας εξήγησαν τα πάντα κατά την άφιξη, μας έδειξαν πού είναι όλα, και μας έδωσαν ακόμη και ένα πακεταρισμένο γεύμα, αφού δεν είχαμε χρόνο για μεσημεριανό ή δείπνο. Κατοικήσαμε στον 6ο όροφο του 11ου κτιρίου. Είναι σαφές ότι γίνονται εργασίες ανακαίνισης, αλλά, φυσικά, πολλά ακόμα πρέπει να γίνουν. Οι ανελκυστήρες είναι καινούργιοι, χρησιμοποιήσαμε τον εμπορικό ανελκυστήρα. Το δωμάτιο έχει τα πάντα (μικρό ψυγείο, βραστήρα, μερικά ποτήρια και λίγες κούπες με κουτάλια, κλιματιστικό, τηλεόραση, WI-FI). Το μπάνιο χρειάζεται ανακαίνιση, αν και όλα λειτουργούν σωστά. Τα σεντόνια αλλάζονται μία φορά την εβδομάδα, χαρτί υγείας - ανάλογα με την ανάγκη. Μια χρήση "σάπουνου και μύτης" - κατά την άφιξη. Η γενική εντύπωση είναι ένα μείγμα της δεκαετίας του '80 και της σύγχρονης εποχής)) Ο χώρος είναι εντυπωσιακός, υπάρχουν πολλά όμορφα δέντρα, η "παραλιακή" έχει ανακαινιστεί. Υπέροχη θέα στη θάλασσα και στον Άι-Πετρί.
Δεν υπάρχουν σχόλια σχετικά με το φαγητό, ποικιλόμορφο τραπέζι, επιλογή από αρκετά πιάτα, λαχανικά και φρούτα, ποτά, καφές για πρωινό (σεβασμός στους σεφ). Η παραλία είναι στον κάτω όροφο του ξενοδοχείου (5 λεπτά οδήγηση), με βότσαλο, δωρεάν ξαπλώστρες. Υπάρχουν καφετέριες στο χώρο. Πρέπει να περπατήσεις μέχρι τα καταστήματα. Δεν ήμασταν και πολύ τυχεροί με τον καιρό; ήταν αέρας για αρκετές μέρες και η κολύμβηση απαγορεύτηκε. Οι animator είναι πολύ καλοί, προσπαθούν να σκέφτονται ψυχαγωγία για όλες τις ηλικίες. Μισή ώρα περπάτημα από το σανατόριο είναι το Πάρκο Βοροντσόφσι και το Παλάτι Βοροντσόφσκι (μας άρεσε), στην άλλη κατεύθυνση είναι το Παλάτι Γιουσούποφ (αξίζει επίσης μια επίσκεψη). Συνολικά, μια υπέροχη οικονομική διακοπή. Υπάρχει επιθυμία να ξαναέρθουμε. Ξέχασα να προσθέσω - άνθρωποι κάθε ηλικίας ξεκουράζονται, και υπάρχουν πολλές γάτες στον χώρο)))